تصور کنید اگر برای نفس کشیدن هم باید پول میدادیم…
هر انسان بهطور متوسط در طول سال حدود ۳.۵ میلیون لیتر هوا تنفس میکند که از این مقدار، تقریباً ۲۱٪ آن را اکسیژن تشکیل میدهد؛ یعنی هر نفر سالانه چیزی در حدود ۷۳۵ هزار لیتر اکسیژن مصرف میکند.
حالا اگر این عدد را در جمعیت حدود ۸ میلیارد نفری کره زمین ضرب کنیم، به عددی حیرتآور میرسیم: بشر سالانه به بیش از ۸.۴ میلیارد تُن اکسیژن نیاز دارد.
برای درک بهتر این حجم، بیایید فرض کنیم بخواهیم این اکسیژن را بهصورت صنعتی تولید کنیم. تولید صنعتی اکسیژن، بسته به تکنولوژی و کشور، بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ دلار به ازای هر تُن هزینه دارد. بنابراین:
هزینه سالانه تأمین اکسیژن مورد نیاز بشر بین ۸۴۰ میلیارد تا ۱.۶۸ تریلیون دلار خواهد بود.
و این فقط هزینه تولید است. در این محاسبه، هزینههای مربوط به:
ساخت و نگهداری زیرساختها و تأسیسات صنعتی،
حملونقل و توزیع اکسیژن،
تصفیه و ذخیرهسازی آن در شرایط ایمن و پایدار،
و حتی مصرف انرژیهای فسیلی برای تولید این گاز حیاتی،
در نظر گرفته نشده است.
اما در دل این واقعیت حیرتانگیز، یک حقیقت ارزشمند نهفته است:
طبیعت، این ثروت بیقیمت را کاملاً رایگان در اختیار ما قرار میدهد.
درختان، گیاهان، جلبکها و جنگلها از طریق فرآیند فتوسنتز، نه تنها اکسیژن تولید میکنند، بلکه دیاکسیدکربن حاصل از فعالیتهای انسانی را جذب کرده و به حفظ تعادل اقلیمی کمک میکنند. جنگلهای بارانی، بهویژه آمازون، بهدرستی “ریههای زمین” نامیده میشوند.
با این حال، ما هر روز بخشی از این سیستم حیاتی را از بین میبریم:
سالانه میلیونها هکتار جنگل نابود میشود،
آلودگی هوا رشد مییابد،
منابع طبیعی با سرعتی نگرانکننده مصرف میشوند.
تصور کنید روزی برسد که برای نفس کشیدن باید کارت اعتباریمان را شارژ کنیم…
اما امروز، نفس کشیدن هنوز رایگان است—و این یک موهبت است، نه یک امتیاز همیشگی.
بیایید با هم قدردان طبیعت باشیم؛
بیایید از درختان، رودها، جنگلها و زمین مراقبت کنیم؛
چون برای زنده ماندن، ما به طبیعت وابستهایم،
و نه طبیعت به ما.
